Kirpi Edebiyat ve Düşün Dergisi

Çarpıntı – Burçin Laçin Altay

Kalbimde yılkı atların sürüsü ayaklanır

Derin bir nefesle çıkıp giderler gökyüzüne

Kırıp geçirir zamana direnen tüm kemikleri

Kurumuş toprağın çatlağı, delip geçtikleri…

.

Yaşım destanların uzak zamanı

Gözlerimden büyülü nehirler akar

Okyanus lacivertine boyar koyu halkalarımı

Sesim çatallaşmış düşlerin kurbanı

.

Kıtalar arası yükselen uçurumdan düşen seslerle

Gözbebeklerinin sesi aynı frekansta

Dünyanın dönüşünü bilmem ben

Senin bana dönüşün olmasa…

.

İçimde biriken kelimeler dilime varmadan çözülür

Suda eriyen vitaminler gibi…

Hafif bir sesi var bu suskunlukların

Ağır bir yan etkisi…

KİRPİ EDİTÖR