Kirpi Edebiyat ve Düşün Dergisi

Kocamış Kent – Suat Gürbüz

saçıldı sırlar birdenbire

sivri dillilerin mekanında

körleşti kendini gören gözler

kibirli yüzlerin aynasında…

.

sağanak yağan sözcükler

aktı cümleler deresinde…

.

topladı çöpçüler güzellikleri

kalktı yatağından kocamış kent

masalına ihanet etmiş ruhla…

.

gür sesler yoldaşlık etti şimşeğe

büyüdü güzel günlerin düşüyle

kan kızılı, mühür gözlü güller…

.

sokaklarında saçılmış bilyeler

kahkahaları üter çocuklar

yenilmelerin terini siler anneler…

.

düştükçe kalkar umudun çiçekleri

boş saksılar bekler taze esirleri

anlamsız gövdeleri köklerine ayırır

farsça etkisindeki Türkçe dersleri…

.

direnç bir şarkının sözleriyle doğar

ortalık yerlerde dans eder durmadan

serin suları vurur aymaz suratlara

uyanır, uyanır asırlık uykusundan

ıslanmış gerçeklerle kocamış kent…

küsratsız pi

KİRPİ EDİTÖR