Kirpi Edebiyat ve Düşün Dergisi

nun – berrin efla fırat

İşte bak

Bu güneş koridorunda sereserpe bir gölge

İşveli yalnızlığının kalabalık konuğu.

Ateş evcilleştirildiğinde sesimi suya verdiğimi kimse bilmezken,

Bir kalp ötede sev beni

Hadi cüret et!

Ol’dan düşenin nefesi

Göz yuvasında

Soğudu

Dip

Dinerek “dipdiri” ateşinde o harfin

Kıyamete kök salan susuzluklara can üfler susuşlar.

Kirpikleri kanayan “taş taşa” iki yüreğiz birbirinin yakınında!

Kalbimin parmak izi,

Seni nun’a sardım.

Nun; sana kurduğum,sende kendimi yarattığım tek ve çok dünya.

Nun’un kapıları var.

Biri senin yanında diğeri…

Diğerini bilmiyorum henüz.

Nun senin rahmin,

İçinde yüzdüğüm.

Doğurulmayacak biri için doğurmayan bir rahim.

KİRPİ EDİTÖR