Baş konulmamış
kenara bırakılmış
bir yastık gibi kalayım
Kapat gözlerini
açılmasın yüreğim
Kapı dışarı edilen yalnızlığım
gelsin konuk etsin beni bana
Ses etsen duyarım
anarım adını da
teslim ederim yine seni sana
Kapat gözlerini
ağlamasın yüreğim
Hüzünlenip kederimden
erimeyeyim
Kahredici bir acının
sürüp giden can telaşı
acıtır kalbimin kapakçıklarını
Filizlenip serpilir tohumken
yırtar bıçağını
iki dudak arası
Bir cevap yazın