anasını ağlarken görmüş
içli bir çocuk kadar kederliyim
isli bir lâmbayım duvarda sanki ışığı kısılmış
takılır şimdi yine
ayaklarım şiire
tırnağım aşka değer
gökyüzüyle deniz arasında
yalnız bir martının çığlığı olur sesim
geçmez beklediğim beyaz gemiler
kararır bulut
ürperir mavi
kırılır umut
bakakalırım ufuklara umarsız
hayıflanırım
yılmaz güney kadar çirkin
olamadığım için
kurduğum krallıkta
hep çaylak kalmışım nedense
hep çırak
hep çılgın
aykırı
asi
sarhoş
ve sevdası kızıl
gel de yazıl
gönül defterime
bu sisli şiirin
son dizesi olarak
eksik ve aksak bırakma beni
şarapsız ve şarkısız
yoksa ferdi tayfur ağlar adana’da
ıstanbul’da suphi kaner kanar
kahrolur salih tozan bir kez daha
ve ben izimi silerim
erken ölürüm
yeni karlar yağar üstüme
çok üşürsün geceleri
çıkmaz sokaklara sapar düşlerin
bilesin
Bir cevap yazın