çözmesin kimse düğümlerimi
erbabı değil cahili kalmak istiyorum insanın
az ileride feleğin çemberiyle oynuyorlar
onlar oynuyor başım dönüyor
gözümün gördüğü gibi kalsın dünya, köşeli sığınılası
ölsün kimselerim ölsün de
nabza göre şerbetten az da bana kalsın
bildiğim dilimin yakışığı sözlerle saklayım hâli
onlara rağmen dün de bu gün de el sıkışıp başladım sabaha
küf kokmuyor henüz odalarım
silip
sırılsıklam unuttuğum kokmuş mendilim de yok
güneş olmayı düşleyen çocuğu
kim korkutabilir karanlıkla
Bir cevap yazın