Kimse Beni Daha Fazla Yormasın – Serdar Gazi Karababa

Ne tâkatım kaldı ne de hayâlim,
Koskoca cihâna fazla gelirim.
Göç vakti görünür, doldu vebâlim,
Kimse beni daha fazla yormasın.

Yüküm ağır imiş, yolum pek uzun,
Dost diye sarıldım, çoğu çıktı hüzün.
Bir lokma huzurdu bütün arzumun,
Kimse beni daha fazla yormasın.

Dünya bir gölgedir, konar göçeriz,
Bugün güler isek yarın geçeriz.
Hak’tan gelip yine Hakk’a uçarız,
Kimse beni daha fazla yormasın.

Kırdılar dalımı, incitmedim gül,
Kin tutmadı gönlüm, arınsın bu kül.
Ne sultanlık kaldı ne altın ne pul,
Kimse beni daha fazla yormasın.

Can emanet imiş, vakit dolacak,
Sessizce göç kervanı yola çıkacak.
Kalan bir nefestir, o da susacak,
Kimse beni daha fazla yormasın.

Serdar Gazi Karababa Dede der ki:
Her gelen göçer de Hak bâki kalır,
Aşk ile yürüyen menzile varır.
Fânînin hesabı burada kalır,
Kimse beni daha fazla yormasın.