Sen mayıssın yahu
Diyesin geldiği
Bir gri İstanbul sabahı
Gittikçe gri
Gittikçe derin
Bir kasım günü gibi
Buruşturmuş yüzünü de
Ağlayası gelmiş
Tutuyor kendini
Sığınmış kıyılara ördekleri
Martılar parklarda dağınık
Saksağanlar
Parlak siyah renklerine karışan beyazlarıyla
Seke seke
Bir demir üstünde
Aslında her şey yerli yerinde
Her şey aynı
Mayısın kasım sanması
Bu grilikte
İstanbul’un ağlamaması hariç
Bir cevap yazın