yaşlandık !
OLSUN NE FARKEDER YÜREĞİM AYNİ 🙂
İyi ki yazan oldummm..
ya yazamasaydım,
iyi ki içimdekileri döküyorum ortalığa
biri sorunca
sevmeden mi yazacaktık !
diye savunuyorum.
İyi ki yazan oldum…yazmayıp azan mı olsaydım.
Laf azan olmak her koşulda daha iyi.
siperine saklanıyorum, hüzünlü kelimelerin..
hatta kalkanım olurlar.
dokunamaz dokunmayı bilmeyen insanlar
yüreğime..
bir ip bağladım belime,
indiğim kör kuyu.
tarağım düştü, içine .
güvercin oldum biline.
bu tarağı bulmalıyım..
keklik olmaktan kurtulmalıyım..
Ki: kanadımı hiç süzmedim..
yürek, yürek gezmedim..
arşınladığımız yol, karışladığımız kadardı..
”Lakin ben kimbilir bir daha o yolları turlayabileceğini bilemeyen bir cüce ”
Neden herkes beni dev aynasında görür vakitsizce..
Çünkü büyümedim
”Üzerimde ot kuşakları..kuşanırım seni ben..
yalnızlığı hatim ederiz,
ve gidersin..”
Kimbilir seni yeniden özlerim,
Suçu kediye yüklerim..
Kedi bekliyordur seni..
Kırmızı kaldırımlar da belki de
Bir cevap yazın