Leyla Qasim
(1952 – 12 Mayis 1974)
“Kolları arkadan bağlı
Saçlarından sürükleyerek getirdiler Leyla ‘yı
Şöyle dediler:
”Kimsin , kimdi arkadaşların ?”
- Adım Leyla ‘dır bayım
Babalarımın adıyla tanınır
Benim ülkemde insanlar .
Yani anlayacağın
Leyla Kasım ‘dır
adım , soyadım.
Arkadaşlarıma gelince
Çok var tanıdığım, tanımadığım
Kolombiya ‘da Gouges Los , Lovembura
Clara , Cezayirli Cemile ve diğerleri
Bilmem ki hangisini soruyorsunuz ?
” Ne diyor bu Kürd kaltağı
Gavur isimler sayıyor bana
Tek anladığım Cemile adı”,
diye bağırdı ağzı köpürerek
… kadar Müslüman
albay , bir rütbeli Saddam uşağı
Bir aşağı bir yukarı
Odada dolaşıyor albay:
” Aklını başına topla doğrusunu söyle
Kimdi arkadaşların
Biliyorum , masumsun sen
Biliyorsun , dokunmayız biz masumlara
söyle de kurtul
Kimdi arkadaşların
Niçin ‘ düştün’ bu yola ?”
- Söyledim isimlerini
Arkadaşlarımın bayım
Bu yola ise ‘ düşmedim’;
bu yolda doğdum ben !
Ben Kawa’nın dişisiyim
Amerika’nın Kızılderilisi
Harlem ‘in zencisiyim bayım
ve Mezrabotan Uygarlığı ‘nın sahibiyim .
” Yatırın” dedi ” kaltağı
Cepler acın vücuduna
Meydan okumak neymiş
Gösterin şuna .”
Usandı falaka ,
Usandı coplar
Usandı işkenceci
Ama usanmadı Leyla
-” Kahrolsun sömürgecilik ,
Yaşasın bağımsızlık !…”,
buydu son sözleri
Ve bayrak gibi
sallandı idam sehpası
- Ben Leyla Kasım ‘ım bayım
Belki siz tanımazsınız beni
Sizden önce bir albay vardı burada
ölmüş olmalı ve öldü daha niceleri
ama ben çoğaldım bayım ..
Türkü türkü yayıldım
Marş oldum Peşmergeler ‘in dilinde
Mahkemelerde haykırıyorum
Ve öldükçe çoğalıyorum
Ben bayim !…”
Leyla Qasim ’ı (1952- 12 Mayis 1974)












Bir cevap yazın