Kendimi öldürdüğüm için bana kızmamalısınız,kendinize kızmalısınız.Demekki hiçbiriniz beni yaşamaya itecek varlıklar olamamışsınız.Hiçbiriniz gerçekten hayatımda varolamamışsınız.Bana kötü hissettirmek haricinde hiçbir şey hissettirememişsiniz.Sizin yeteneksizliğiniz beni ölüme sürükledi.Sizlerden nefret ederken bile sizleri sevmeyi denedim,fakat bana sizi sevmem için hiçbir sebep sunmadınız.Ya aşırı sevgi öldürüyor insanı,ya aşırı sevgisizlik.Ben ikisinden de yoksundum.Beni hiçliğe,boşluğa,karanlığa hapsettiniz,sonra da karamsar olduğumu dile getirdiniz.Beni karamsarlığa iten sizler değil miydiniz? Elleriniz kanlı değil belki,ama zihinlerin ve kalpleriniz benim kesiklerimin kanlarıyla yıkanacak.Ağlamayın,lütfen.












Bir cevap yazın