Portakal Ağacı İçimde- Nuray Aslan
soğuk şehirlerde insan kendi iklimini içinde kurar berlin şehrinde portakal ağacı büyümez; kış burada nefesini uzun tutar ve soğuk yalnızca havada dolaşan bir mevsim değildir, yavaş yavaş insanın diline yerleşir, kelimelerin üstüne ince bir üşüme bırakır, cümleleri daha tamamlanmadan kapatır. soğuk sabahın omzuna çöker, nehirleri ağır akıtır; suyun akışı konuşmayı erteleyen bir düşünceye dönüşür. çok […]
Ötelerin Ötesine Geç İnsan – Serpil Çuhadar
Ben doğal dünyanın gücüyüm;tüm zamanlarda an kaydı olan,ocağı yanan,iyinin ve kötünün ötesinde duranım. Yol’um, yol’dayım;yol’u açan da benim. Ben İslâm olan insanım;teslimiyette kendini bulan,Bir’e yönelen canım. Açılan yol, Bir’in yoludur;birlikte açılır,bizlikten doğar,ışıktır âlemlere saçılır. Dar olan bollanır,kapalı olan açılır;çünkü yol,birleşik insanlığın yoludur. Şer de hayır da birdir özde;her şey kelâmda,her şey nefestedir. Veren sensin,alan sensin;dışarıda […]
VAKTİN SAHİBİ -PEKER SELÇUK
Değerli arkadaşlarımı, canlarımı, sevgi ve saygıyla selamlıyorum. Bizler insan olarak doğayla, alemle, bilhassa da toprakla, semalarla, suyla ilgimizi ihmal etmemeliyiz. Arza ve semaya baktığımızda o yüce mimarın eşsiz eserini, hayatı ve mematı görebiliriz. Suya bakanlar hayatın kaynağını görebiliriz. Hayatın kaynağının su olduğunu idrak etmek hayatı anlamanın temelidir. Eskiden “Su gibi Aziz Ol” derlerdi. Bu bana […]
AKIL HOCALIĞI – REHBERLİK KÖPRÜSÜ KURULMALIDIR.-Mustafa Kemal Gültekin
68 ve 78’liler günümüz gençliğine; Akıl hocalığı ve rehberlik yapmaktan çekinmemelidir. Akıl hocalığı- rehberlik ilişkisi şeyhlik müritlik ilişkisi değildir. Akıl hocalığı; bilgi, beceri deneyim aktarımına dayanmalıdır. Akıl hocası- rehber Yol arkadaşıdır. Rehber kişiler, önceden görüşüyle yolu aydınlatarak, yolu tanımlayarak, yolu beraber yürümeye, yolda yürüyüş hakkında geri bildirim vermeye karşılıklı çabayla yolun engellerini aşmaya hazırdır. Yol […]
Ahlaki akıl / laiklik üzerine-Cemal Öztürk
Din ve vicdan özgürlüğü nerede başlar nerede biter? Önce bunun sınırları iyi tanımlanmalı. Benim kişisel inancım o ki; insan da Tanrı gibi kolay kolay tanımlanamaz. Yani herkes haddini hududunu bilmek zorunda. Bir grubun din yorumu, başkasına biricik hakikat diye dayatılabilir mi? Öyle ki hak ve hakikat zaten insanların bilinç düzeylerine göre değişen bir şeydir. Nitekim […]
Akşamın Kızıllığı – Yıldız Altun
Neyse ki gökyüzü hiçbir cüzdana sığmadı,Parayla alınmadı sabahın ilk mavisi.Kimse satın alamadı güneşin doğuşunu,Ve akşamın kızıllığı kaldı herkesin hissesi. Birileri dünyayı kasalarına doldurdu,Toprağı ölçtü, denizi böldü, yolları sattı.Ama bir serçenin kanadındaki özgürlüğüHiçbir imza, hiçbir mühür tutup kapatmadı. Neyse ki rüzgâr hâlâ yoksulun saçını okşar,Zenginin penceresine de aynı serinlik vurur.Yağmur ayrım bilmez, damlası herkese düşer,Bulutlar servet […]
nisan- tuanna güzel
bugün nisan yağmuru yağıyorpencereden bakıp bakıp dalıyorumbir ilk baharım olduğunu hatırladımsessizleştimdudağımdan bükülen harflersöz olduhafif tebessüm ilebir fısıltı kulağıma iliştiikinci baharım olur musun..tuannaguzel
KAYS’IN MASALI-Bilhan Akkaya
Ey Ateş ! Ben İbrahim değilim… Bir ruh taşır elbet bu beden ;Kalanı et, kan , sinir ve kemik.Ve ruh ; etten de çok acır çoğu zaman. Biz kutsal emanet belledik yarin sahipsiz bakışlarını,Sıcak bir yuva arayan parmaklarını, ellerini ,Öksüz gülümsemesini veyetim kalbini…Kaybolmuştu; dar, çıkmaz bir sokakta.“Gel” dedik “bak bu ilerisi daha güneşlik ve ferahtır,Akar; […]
Küfür Küfürdür-Selcan Ay
Küfür Küfürdür… Kalabalığın arkasına saklanıp bağırınca haklı olmuyorsun.Sesin yükselince değil, sözün kirlenince küçülüyorsun.Bir maçta, bir sokakta, bir sohbetin ortasında…Ağzından çıkan her küfür, senin aynandır.Ve o aynada ben saygı değil, eksiklik görürüm.Birinin annesine, ailesine, değerine dil uzatmaköfke değil, terbiyesizliktir.Heyecan değil, sınır bilmezliktir.Küfürü normalleştirenler,aslında saygısızlığı sıradanlaştırıyor.Sonra da herkes böyle diyerek kendini aklıyor.Hayır.Herkes böyle değil. En azından ben […]
GENETİK KODLAR-Kader Eltutan
Kızıl ksraklar derin bir kuyuya atladılarKuyu, al bir güle döndüYeşile vuran gözlerBir yaprak gibi rüzgâra savruldu, şizofren gecelerdeEyy gökteki kızıl güneşKaranlığa çevirdin odalarıKüle döndürdün denizleriHangi iklimden kopup geldinÇiçeklerin yokİlkbaharı da terketmişsinŞizofren gecelere sığınmışsınSabahlar da olmayacak bu gidişleBir lokman lâzım sanaGerçi bu genetik bir travmaTedavisi olmayan bu dünyadaYara bantları fayda etmez tüm vücuduna sarsan daAnnen bile […]
Ağaç Gibi- Esra Yılmaz
Çınar ve meşe gibi ağaçlar hep yukarı doğru büyürken aynı zamanda etrafına alan açar….kadim kültürlerde köy meydanına dikilirler. Çünkü onların doğası, insanları toplamak ve büyütmektir. Bu enerji doğrudan zeus’un yani jüpiter’in doğasına benzer…antik yunanda meşe ağacı Zeusa adanmıştı ve yapraklarının hışırtısından kehanet çıkarılırdı…ağaç sadece gölge vermezdi, konuşurdu.Ama her ağaç böyle açıcı değildir. Servi ağacı… ince, […]
Kılıç, İnanç ve Utancın Dili – Mehmet Özgür Ersan
Bir sözcük vardır; sözlükte durduğu yerde masum görünür. “Kılıç artığı…” İki kelime. Ama bazen iki kelime, bir halkın sırtına vurulmuş kırbaçtan daha ağırdır. Nedir “kılıç artığı”? Savaşta öldürülmeyip geriye kalan mı?Katliamdan sağ çıkan mı?Canı bağışlanmış olan mı? Sözlük böyle söyler. Ama hayat sözlük değildir. Sokakta, meydanda, gazete köşesinde, siyaset kürsüsünde bu söz söylendiğinde anlamı değişir. […]
Kadın – Kamile Ekenel
Kadın benimToprağa düşen kor benimSuya karışan kan benimGüneşi doğuran beden benim… Bir kadın ağlıyor çığlık çığlığaBir kadın haykırıyortüm çıplaklığıylaBir kadın haykırıyorvurdum duymaz adaletinize. Bir kadınCanını hiç edip çocuğum içinhaykırıyor duyun diye. Küçük bir kadın,kucağında korkuları.Ruhunu dağlaya dağlaya soluksuz.Tüm çıplaklığıylayaķıyor ömrünüYakıyor çocukluğunuyakıyor dünyayı. Konuştukça susuyor dünya,susunca ağlıyor tüm düşler.Bir kadın soluksuz,bedeni ruhundan ayrılmış.Kalbi yerinden fırlamış,yalın ayak […]
En Çok Okunanlar
Son Yorumlar