Hayat hırsızıydı
Ve hırsızlığa gözleri başladı
Çalarak kalbimi önce
Sonra silerek hikayeleri teker teker
Taki parçası ederken karanlığın…
Çay oturmuştu çehresine
Kaçaktı öyle gözleri
Mühür bir tek kalbine değmişti
Basiretsiz bir kalabalığı vardı
Diğer taraftan sustu dört duvar gibi…
Nice sesler duydum türkü mırıldanan
Mihriban bir onun dilinde rakı içer parçalanırdı
Sevda çiğnerdi dişleri
Loş değerdi ışığa o an…
Kavgaya gebeydi
Emzirirdi göğsünde acısını
Kıyısı değiyordu bir kadına
Yinede pas kokuyordu tarçını da karanfili de
Öç ekmişti bahçesine…
Bir gerçeği vardı
Her defasında dökerdi üstüme avuç avuç kara toprak
Bereketli bir ana koynunda
Elleriyle öldürürdü sevdiğini…
Nuray Aslan/ 21.08.2020/ KATLİME
Bir cevap yazın