Kuru kırlara bakıyor mavi gök
Yağmurlar geliyor, yağmurlar geçiyor
Zamanda bir an
arabaların ve aşkın hayalinin
geçtiği gibi
kuru ovalar üstüne döşenmiş yollar üstünde
Hava pırıldıyor yolların büküldüğü yerde
Hiç kavuşmuyor yerle gök
Bazen uğruyorum o harabe eve
Ne güzel bir ev olabileceğini
hâlâ düşleyerek –
ne yararsız bir düşünce
Mevsimlerin sonu olmalı
Hayretle seyre daldığım
uçsuz bucaksız tarlalar içinde
tanıdık sesler ve yuvamla birlikte…
Bir cevap yazın