22.08.2026
Dünya benim dünyam.
“Ben” olan büyük “ağa” benim ağam.
Tüm insanlık için doğanın seslendiği tek planet.
Buradayım. Burada olmayı ben seçtim.
Ben seven ve sevilen bir varlığım.
Ben Alevi olan, Allah’ta olanım.
“İnsan” olan, insan olmanın değerini bilen.
Ses olup ses veririm.
Derim ki: “Sev!”
Sev ki bir ol, birlik ol!
“Bütün” olduğunu bil! Evrenle seslen!
Ben sever, ben sevilirim…
Ama sessiz, sessiz seven; bağrına çağırma değil.
Her şeyin kitapsız, çıkarsız.
Sevgi benim doğamdır.
Bende olan, yüreğime ulaşırken bilir.
Sevdikçe büyür, genişlerim.
Sevdikçe yüreğimi açtıklarım sonsuzlaşır.
Her bir hücrem sevgi ile dolar, aydınlanır.
“Tek” olduğunun bilincine varır.
Ne yapıyoruz?
Geçmişi ve geleceği olmayan bir sahnede
ya da hem geçmiş hem gelecek olan bu sahnede,
anı da tüm zamanlarda
sevgiyi kayıtlıyoruz.
Dostluğu, barışı, insanlığı kayıtlıyoruz.
Tüm kayıtlar bizim kalemimizle yazılıyor.
Biz yazıyoruz; tüm yüceler, tüm gönüller…
Musa, İsa, Muhammed Mustafa,
Bayram Veli, Bektaş Veli, Şems, Mevlânâ,
Yunus yazdıklarımı okuyor.
Dünya yaşamında bir an okuyan,
biz olup bir oluyor.
Bir cevap yazın