Halden hale girenler klübünde, üyelik kendiliğindendir
Hem oyuncusu hem seyircisi hissedersin bu hayatın
Benlik algısını yıkmaya niyetle, yaptığın onca çalışmanın neticesinde
Eylemlerinin sorumluluğu otomatik olarak aldığını, karmanın işleyişini seyredersin
Suç günah mekanizman iflas eder bir noktada
Yargıladığın her role girdiğini, herkesin başka benler olduğunu anlarsın
Hatta durumlar karşına öyle çıkar ki, kendinin başka versiyonları ile sohbet ediyorsundur
Ayrımlar kalkar, merhamet gönlü sarmalar, öfkeleneceğin kimse yoktur artık
Var mıyım ki yok olayım
Dünya denen rüyadan uyanayım
Sevgiden gayrı yola bakmayayım
O’nun merhametiyle sarmalanayım
Bir cevap yazın