Hakikati görmek istemeyen, doğruları duymaktan kaçan ve vicdanının sesine kulak vermeyen insanlar; zamanla birbirlerinin kusurlarını normalleştirmeye başlar. Tasavvuf ilminde buna, nefsin nefsi beslemesi denir.
Ehl-i nefs, kendisini rahatsız etmeyen insanları sever. Çünkü onlar onun yanlışlarına ayna tutmaz; kusurunu göstermez, nefsini incitmez.
Maneviyat psikolojisine göre insan, bilinçaltındaki eksikliklere uygun ilişkiler kurmaya meyillidir.
Kibirli kişi kendisini sürekli övenlere,
çıkarcı kişi menfaat ilişkilerine,
samimi insan ise güven veren kalplere yönelir.
Çünkü insanın frekansını belirleyen yalnızca sözleri değil; niyeti, ahlakı ve kalbinin hâlidir.
Bir insanla uzun süre beraber olmak; onun bakışını, ahlakını, tavrını ve hatta kalp iklimini fark etmeden taşımaya başlamak demektir. Bu yüzden arkadaş, dost ve yol arkadaşı seçimi sadece sosyal bir tercih değil; aynı zamanda manevi bir yol seçimidir.
Çünkü kalpler, birbirine sessizce tesir eder.
#insanilişkileri #psikoloji #maneviyat #tefekkür #tasavvuf #kalp #nefs #dostluk
Bir cevap yazın