Suretlerine, maskelerine mahkûm yaşayanlar; vakarımızı kibir diye yorumlar olmuş.
Ruhu samimiyetin ateşiyle yanmamış olanlar, hakikatten taşan içtenliğimizi; ruhumuzdaki t’aşkınlığı delilikle suçlar olmuş.
Kendi benliğine sürgün düşenler, kendi hakikatlerinin yükünü taşıyamadıkları için bizim hakikate sadakatimizi kendilerine yönelmiş bir tehdit sanmış; arkamızdan taş atar olmuş.
Oysa bize taş atanlar unutmasın:
Hakikatle yürüyen incinmez.
Çünkü taş, ancak hakikatten kaçanın elinde ağırlaşır.
Yalnızca kendi hakikatinden korkanlar, gördükleri her sahicilikten rahatsız olur.
Vesselâm… 🌹🕊️
Bir cevap yazın