Gece saat :04
Her yer karanlik ,zifiri
Bir ben uyanık,bir ben cede göz
Bir de gecenin siyahi gizemli sihri.
Düşünuyorum ;
Penceremin ardından görebildiğim kadar rüzgarın etkisiyle
sağa sola yalpalanan ağaçların ritmini
Sallandıkça ruhumu iteliyor,zaman tünelinden bir sın açılıyor
Bir daha düşünüyorum o zaman ;
Boşa gecen seneleri…
Aklıma bu sefer Sezen’den bir şarkı takılıyor ;
”Ben de yoluma giderim
Ezdirmem kimseye kendimi
Gider acımı çekerim.”
Aklimda kaotik düşünceler…
Taş yollara yansırken telefonunun kızıl digital saati…
Ve gök hâlâ baķır rengi…
Rotamı çizsem diyorum
Hatırlıyorum hemen
Pusulam kayboldu!
Bu sefer ardımda bıraktığım yıllara içiyorum kahvemi.
İçime çekerek hatta telveleri
Henüz aydınlanmamış geceye anılarla basarak ,
Bu sabah bir bakıyorum Annesiz olanların Cemali ‘KÜL RENGİ’
Bir cevap yazın