Soğuk kış günü mağazasını açmaya geldi. Bu işin onun için kurtuluş olduğu düşüncesi ölmek üzere olsa bile direnmekte kararlıydı. İçeri girdi, montunu astı ve beklemeye başladı. Kimse gelmeyince sıkılıp arka odaya yöneldiğinde dış kapının üzerindeki zilin sesini duydu. İçeri aniden bir adam daldı ve ona bağırmaya başladı:
“Hiçbir zaman başarılı olamayacaksın artık vazgeç! Sen bittin artık. Ne yaparsan yap düzelmeyeceksin.”
Adamın sözleri onu derinden etkilemesine rağmen bir şekilde yıkılmamayı başardı.
“Şu haline bir bak. Sevdiğin, değer verdiğin herkes seni bırakıp gitti ama sen umurunda değilmişçesine hâlâ aptal mağazanı açmaya geliyorsun. Kabullen artık, bulunduğun durumu kabullen!”
Tartışma iyice kızışıyordu ki o adamın lafını bölüp:
“Eh yetti be!” diyerek elini havaya kaldırdı ve tam yumruğunu sallayacaktı ki bir ses duydu:
“Beyefendi? İyi misiniz? Ne oluyor?”
“Görmüyor musunuz be? Şu karşımdaki aptalla tartışıyorum.”
Tam vuracaktı ki ses, onu donduracak bir şey söyledi: “Beyefendi siz iyi misiniz? Orada kimse yok!”…
Kirpi Edebiyat ve Düşün Dergisi olarak öyküsü için Hacı Sabancı Anadolu Lisesi Yaratıcı Yazarlık Kulübü Öğrencilerinden 9F Sınıfı Ekin ATEŞ‘e teşekkür ederiz.
Bir cevap yazın