Sevgili Tanrım,

Sana bu zamansız mektubu, kendimin hapsinden yazıyorum.
Gözlerim kararıyor harfler dönüyor, bağışla.
Üstelik sarhoş değilim.

Müsveddesi yok ân’ın.
Öylece yazıyorum.
Değil mi sileceklerim, sildiklerimle sende mahfuz…

Birkaç asırdır ben’de mahpusum.
Nihayet, bir aşina varsa mektup yaz, dediler.
Elime ütüsüz bir sayfa ve eksik kalem verdiler.
Dünya senli sözlerimi buruşturdu. Affet!

“Ben yapmadım” diyorum, yapmakla suçlandığım nedir bilmeden!
Bir ezber savunma ile hürriyet, hürriyet istiyorum.
Hem sarhoş değilim.
Çıkarmıyor beni benden dışarı adalet!
Söylemiyor da ne kadar sürecek bu küflü esaret…

İşlemişim bir suç; “yaşamak” diyorlar.
“Ben yaşamadım” diyorum…
Sarhoş de-ği-lim!
Nedir Tanrı’m senden duymamış olduğum bu suç?

Parmaklıklar ardında bir hayalî devrân dönerken,
Kesik penceremi açıyorum.
Sen ağlıyorsun dolu dolu…
Görüyorum…
Her sabah.
Süzülüyor gök, yüzünden sağanak…
Etme.
Uzanıp saramıyorum,
Üfleyemiyorum kurutmak için kirpiklerini.

Onları hiç sorma!
İnsanlık benim için uzak komşu.
Ziyarete gelen yok.
Türkülerimle ısınan eller dünyanın kıvrak belini sarmış,
Zamanın tiz sesini son açmış,
Bitmez bir sevişmeye dalmış,
Nasıl beni hatırlasın…

Zevk, kedere daima üstündür bu fânide.

Gelmesinler ey!
Gelseler de görünmem.
Hürriyet olur o an esaretim.
Dünyadan ziyaret kabul etmem!
“Bana seni gerek!”
Sıkıldım gölge varlığından cümlesinin.
Bir görünüp bir kaybolan, is te mi yo rum!

Bu yüzden mi beni bana esir ettiler sahi!
Ben de bir görünüp bir kayboluyordum senli benli.

Gerçek sensin, hür sensin.
Gerçek hür ancak sensin!
Beni esarette bir sen seversin.
Sen hücreme özgürlüğü ilmek ilmek işlersin.

Kafiyelerim köreldi, sözlerim bileniyor.
Yazzamıyorrum m , kalem titriyor.
Söz de benden yoruluyor…
Oysa sarhoş değilim.

Çölümün ateşine bakma!
Bu sahra bana bir Mecnûn’dan kalma.
Ben kavrulsam da sen yağma.
Avuçlarım sığmıyor göğe,
Sen sarıl bana…
Sen hürsün.

Bu mektup yerden yâre gider mi,
Dünya mektubuma da kıyar mı?
Bu kağıt kalem de bir fânî eğlence için mi!
Onlar değil sen “Oku!” beni…

Kağıtta son satır geldi, kalem tükeniyor
Burada bir kayıp esir, illâ seni seviy…

mahpus #sayıklamalar