Bazı eşikler, daha fazla düşünerek ya da her şeyi kusursuzca anlayarak aşılmaz.
Çünkü hayatın bazı kapıları, zihnin bütün sorularına cevap bulmasını değil; yüreğin cesaretle ilk adımı atmasını bekler.
İnsan çoğu zaman karanlığın tamamen dağılmasını, belirsizliklerin sona ermesini ve her şeyin anlam kazanmasını ister.
Oysa karanlık, kendini her zaman açıklamaz. Bazı sorular cevapsız kalır, bazı yollar ise ancak yüründükçe görünür.
Gerçek dönüşüm, içinizdeki bir parça nihayet harekete geçtiğinde başlar. Karanlığın kendisini açıklamasını beklemekten vazgeçtiğiniz, korkularınızın sizi yönetmesine izin vermediğiniz anda eşik çoktan aşılmıştır.
Çünkü cesaret, her şeyi bilmek değildir; bilinmezliğe rağmen yürüyebilmektir. Umut, bütün şüphelerin yok olması değil; onlarla birlikte yol alabilmektir.
Hayatın en önemli geçitleri, anlamı en başta veren değil, anlamı yürürken öğreten geçitlerdir. Bazen tek yapmanız gereken, içinizde sessizce bekleyen o kıvılcıma güvenmek ve ilk adımı atmaktır.
Çünkü bazı eşikler, bilgiyle değil; irade, teslimiyet ve hareketle aşılır.
Bir cevap yazın