al mendilini zılgıtların arşa karışsın
yüzündeki çiziklere sevinç at toprağın anası
nasır tutmuş yüreğimize
çatlak dudaklarınla õp
öp ki, hüzne yol verilmesin
bu coğrafyalarda
kim dedi
halat ipinden boyunlara atılan kaderdir
gül durmaksızın
çõzülsün kirlenen us’ un yosun tutmuş yüzü
bilmezdi
açılan umudun kapıları
gizin gücü değildi
bereket tutmuş dirençli kavgan
hani nerede
susma ki
yücelsin bahtın
tapınağın sevda olsun.
tuannaguzel
Bir cevap yazın